Ahmet: “Erdem is een heel leuke en lieve jongen. En echt grappig.” Sara: “Toen hij wat later was met praten maakte ik me daar zorgen over. Maar mensen zeiden: dat komt allemaal wel, daar moet je gewoon geduld mee hebben. Of: jongens praten wat later. En het was ons eerste kind, dus we wisten het zelf ook niet. Dus toen lieten we het weer even. Maar mijn moedergevoel zei toch dat er iets niet klopte.
De peuterspeelzaal zag dat uiteindelijk ook en raadde ons de Integrale Vroeghulp aan. Ze vertelden dat er dan verschillende experts meekijken. En dat zij helpen bij verdere hulp organiseren die Erdem wellicht nodig heeft.”
Ahmet: “Ik dacht toen wel even, we geven hem uit handen en verliezen ons ouderschap. Maar gelukkig is het heel anders. Toen we eenmaal over de drempel waren, bleek het echt van grote waarde.
We kregen eerst een intakegesprek met Monique, onze trajectbegeleider. Ze kwam bij ons thuis en we hebben alles besproken. Ook de ontwikkeling vanaf dat Erdem een baby was. Hoe wij het ouderschap ervaren en wat onze hulpvraag is. Eigenlijk was dat: We willen alles voor hem doen, wat kunnen we doen?”
Sara: “Daarna kwam de kennismaking met heel het team Integrale Vroeghulp. Wij kwamen binnen en daar zaten alle experts bij elkaar. Ons zoontje was mee natuurlijk en Monique was er ook bij. Dat gaf ons het gevoel dat we het samen doen en dat we er niet alleen voor staan. Dat vond ik heel fijn.”
Ahmet: “Ik had eerlijk gezegd wel een beetje een dubbel gevoel. Het voelde heel serieus. Moeten we hem nu uit handen geven? Gaan de professionals het overnemen? Hoe gaat dat dan? Maar nee hoor, wij bepaalden de stappen en het tempo.”
