Het verhaal van Jaimy en Stevie Ray

Jaimy: “Stevie Ray was een heel makkelijke baby. Die legde je neer en die sliep gewoon. Helemaal geen kindje aan gehad. Op een afspraak op het consultatiebureau bleek er toch iets niet helemaal in orde.Hij moest opdrachtjes doen en die deed hij niet. Hij keek de arts niet aan en hij sprak niet. Zij zei toen ze: hij ziet mij niet staan, hij kijkt door mij heen. Ze wilde verder onderzoek, want dit was niet zoals het hoort.

Aan de ene kant dachten wij: het komt wel goed. Maar ja, je hoort ook dat je kind misschien anders is. En dat voelt wel heel verdrietig. Best wel een klap in ons gezicht, omdat we het zelf niet hadden gezien. Dat hij echt zo anders is dan andere kinderen.

We hadden zelf niet gezien dat hij zo anders is dan andere kinderen

We werden doorverwezen naar Integrale Vroeghulp en ik was in eerste instantie heel sceptisch. Moeten we nu de hulpverlening in? Dat wilde ik niet. Ik had er een negatief beeld bij. En toen belde de trajectbegeleider op. Ze klonk heel vriendelijk. Heel warm. Ze had de tijd voor mij. Kon al mijn vragen beantwoorden. Dat gaf een heel geruststellend, fijn gevoel.

Ik voelde me echt ontzorgd, want ik hoefde eigenlijk niks te doen. Ze deed alles voor ons, alles wat er moest gebeuren om Stevie Ray te helpen. Dan belde ze op en zei: Die verwijzing ga ik voor zorgen. Die afspraak ga ik maken. Daar en daar moet je zijn. Zal ik met je meegaan? Dan gaan we met z'n allen.''

Vind een begeleider

Alle genoemde namen kunnen afwijken van de werkelijkheid.

Meer ervaringsverhalen